මතකෙට එද්දි නුඹ ගැන

හිරු බැස ගිහින් ලොව අදුරට ගිය සේම
නුඹ ගිය නිසා මම අද තනියෙන් තාම
ලෝකය එලිය කර නැග එන හිරු සේම
ආවොත් ඔයා එලියයි මට හැමදාම

ගොම්මන් අදුර කළුවර වෙන වෙලාවට
පුන්සද වටා පීදෙයි තරු කලාවට
මා දෙස බලා නුඹ හෙලනා සිනාවට
රැවටුන නිසා මා වැටුනා මුලාවට

සෙනෙහස හදේ මෝරද්දි මම වින්ද
පරදයි ඒ සෙනේ උස සමනල කන්ද
මතකෙට එද්දි නුඹ ගැන මා පෙම් බැන්ද
බේරෙයි කදුලු කැට දෙනෙතින් නැති නින්ද

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *